Een weekend met kleine bijzonderheden. Details vaak, maar met een heel verhaal er achter. Vrijdag at ik met wat vakgenoten en bespraken we onder andere de achtergronden van de economische crisis. Op zaterdag waren de pastoor en ik op bezoek bij een parochiaan, waarbij Franciscus van Sales ter sprake kwam. Zondag begon de dag wat chaotisch doordat niet bij iedereen de zomertijd al was ingegaan. En, echt heel terloops, liet één van de kinderen in de kerk weten: mijn papa is ontslagen.

Wat heeft het allemaal met elkaar te maken?

Één van de vakgenoten met wie ik vrijdag at, is degene die al jaren waarschuwde voor de crisis die ons financiële systeem in volle hevigheid geraakt heeft. Vanuit zijn achtergrond bij Wereldbank en Europese Commissie waarschuwde hij al in 2004 voor de ontwikkeling van financiële producten die niemand meer begrijpt, en die het internationale bancaire systeem, en daarmee de wereldeconomie, bedreigen.

Nog maar enkele maanden geleden verkondigde onze regering dat het economisch uitstekend ging in Nederland, en als er al een crisis was dan zou die ons land nauwelijks treffen. Enkele weken geleden wisten mensen op straat nog voor de camera's te vertellen dat de crisis een beetje bangmakerij was, en ons niet zou treffen.

De pastoor en de parochiaan waar we op bezoek waren, hebben al enige tijd een discussie over Franciscus van Sales. Volgens de pastoor een milde leraar, volgens deze parochiaan iemand van deprimerende strengheid. In de afgelopen weken las ik "Inleiding tot het devote leven" van de heilige Franciscus, en ik kan niet anders dan deze parochiaan bijvallen. De heilige van Sales is zeker niet strenger dan mijn geliefde patroon, Bernardus van Clairvaux, maar deprimerender is hij zeker. Veel zondebesef, veel strenge overwegingen en leefregels voor het gewone leven, en zonder de diepe doorleefde mystiek die ik van Bernardus zo kan genieten.

Maar Franciscus van Sales zegt rake dingen! Denk eens aan de crisis die nu over de wereld raast, en hoor wat de heilige zegt: "Overdenk de ellende eener wereld, die aan dit alles niet denkt, maar daarheen leeft, alsof zij waande met geen ander doel te zijn geschapen dan om huizen te bouwen, boomen te planten, rijkdommen te verzamelen en pret te maken".

Is dat niet de wereld die we met elkaar gemaakt hebben? In dat licht, vond ik het werkelijk hart-brekend een jochie te horen vertellen dat papa ontslagen is, en de vader later te horen uitleggen hoe hij, gewone hardwerkende arbeider, op de keien is gezet. Geen man van veel woorden, een zeer trouwe kerkbezoeker die op geen enkele manier het beeld oproept van iemand die werk ziet als weg naar "rijkdommen verzamelen en pret maken", en zo iemand staat dan op straat.

Vanmorgen begonnen we wat te laat in de Mis, omdat het begin van de zomertijd voor laatkomers zorgde. Een klein beetje chaos, maar niets dat niet heel snel opgelost kon worden. Maar het deed me wel denken aan de kwestie die we op vrijdag bespraken en die dit weekend ineens een gezicht kreeg. De zomer komt er aan, en het zal een pijnlijke zomer worden voor velen.

Ik kan slechts bidden dat ook die chaos snel opgelost zal worden, doordat parochianen elkaar weten te vinden en te helpen, doordat we ook oog houden voor het onmetelijke lijden buiten onze landsgrenzen. En vooral, doordat we ons vertrouwen in God blijven stellen.