In korte tijd trof ik twee mensen aan in de kerk die ons hadden gezien of gesproken bij een van onze evangelisatieactiviteiten. Verrassend, maar toch ook weer niet.

Eerst een mevrouw die ons met Pinksteren had zien staan in het Reeshofpark. Ze reed voorbij in haar scootmobiel. Alleen al het zien van de jonge mensen die duidelijk reclame maakten voor de kerk, was in haar geest blijven hangen. Ze woont nog niet zo lang in de Reeshof en had nu bewust een ritje naar de kerk gemaakt om er te komen bidden.

Daarna een meneer die een van ons had gesproken bij de evangelisatieactiviteit met Kerst. Dat had hem aan het denken gezet. Hij gaat sinds een paar maanden weer naar de kerk en wil er meer mee doen. Ik ga na de vakantie nader met hem kennis maken.

Het is mooi om zo achteraf te horen wat evangeliseren teweeg kan brengen bij mensen. Je ziet nooit direct het resultaat, maar er zullen altijd vruchten van komen. Deze dingen geef ik altijd meteen door aan de mensen die met de betreffende activiteit geholpen hebben. Je ziet ze dan stralen: 'Heeft het toch gewerkt!' Op dit pad gaan we zeker verder in de parochie.

Het fusieproces dat na de vakantie zijn beslag zal krijgen vraagt ongetwijfeld de nodige tijd en energie, maar dit is volgens mij nog veel belangrijker. Voor de Heer telt ieder mens!