NachtRuiter 7: De Donkere Nacht van de Kerk
De Reeshof is wat ver weg voor mensen uit het centrum. Toch was er een mooi groepje gekomen voor de Donkere Nacht van de Kerk. Ook weer wat nieuwe (jonge) gezichten.
Ik had me voorbereid met fotoboeken, een biografie, toespraken en recente artikelen. Dit alles om 'de binnenkant' van Karol Woytila te schetsen, alias Johannes Paulus II. In 1992 heb ik hem voor de eerste keer een hand mogen geven, toen het Seminarie 5 jaar bestond. Dat blijft een overgetelijke herinnering. 
Maar inmiddels zijn we 19 jaar verder! Karol Woytila wilde als jongeman of priester of toneelspeler worden. God riep hem en de jonge Pool, die zijn ouders toen al verloren had, zei 'ja'. Lange tijd wilde hij karmeliet worden! Dat wil zeggen geestelijke zoon van Johannes van het Kruis. Woytila heeft zelfs een scriptie over hem geschreven in Rome. En later schreef hij nog een apostolische brief over deze heilige, ter gelegenheid van het 400e jubileum van diens sterfdag.

Johannes Paulus II heeft als paus veel aandacht besteed aan het belang van het gebed, het mysterie van het lijden en de geestelijke strijd. Toen ik bij het genoemde bezoek van het Seminarie in Den Bosch een Mis van hem mocht bijwonen, in Castelgandolfo (het zomerverblijf van de paus), was hij in gebed verzonken toen wij binnenkwamen. Hij stond al om 5.00 uur op om te bidden. Toen de Mis begon, was de Dienst van het Woord in het Nederlands! Dat verraste ons. Maar het verbaast ons niet, als we nagaan hoeveel talen deze Herder sprak. Na het ontvangen van de communie en ook na de zegen, ging de paus weer zitten om te bidden. Dus, de les die hij ons als aanstaande priesters meegaf was: wees mannen van gebed, hoe druk je het ook hebt.
De toespraken die 'JP II' heeft gehouden toen hij in Nederland was, blijven de moeite van het lezen waard. We hebben enkele passages genomen uit zijn ontmoeting met zieken en gehandicapten in Den Haag. Ook Titus Brandsma wordt in deze toespraak genoemd! Een hele mooie zinsnede is verder: 'Zoek het goud in de grond waar je leeft.' Zieken zijn vaak aan bed gekluisterd, maar ook zij kunnen goud vinden. Het goud van het mysterie van het lijden, waarin echte liefde zichtbaar kan worden. Mensen die zeer mobiel zijn, zoeken overal goud, behalve onder zich; daar waar zij leven.
Wat velen niet weten is dat Johannes Paulus II ook gedichten op zijn naam heeft staan. Diepzinnige, niet altijd gemakkelijke, teksten die het hart raken. Eén gedicht had ik eruit gehaald, omdat het met prachtige beelden uit de natuur het geestelijk proces beschrijft, een beetje in de geest van Johannes van het Kruis. Hierna was het even pauze, met gelegenheid om de vernieuwde kerk van de Reeshof te bekijken.
De een ging even naar het Mariabeeld, de ander liep naar het altaar. De spullen in de Antoniuskerk komen uit een gesloten kerk in Oss (de Pauluskerk). Dit is ook een vorm van 'duurzaamheid', om zo met het kerkelijk erfgoed om te gaan. Daarnaast is er ongelofelijk hard gewerkt door vrijwilligers en professionele krachten om alles mooi te maken. Het mooie is dat mensen automatisch stiller zijn, omdat er een sacrale sfeer hangt.
In het gesprek nadien, vertelde eenieder iets over zijn persoonlijke herinnering aan Johannes Paulus II of een indruk die is achtergebleven. Deze paus heeft met een zekere roekeloosheid geleefd. Hij ontzag zichzelf nimmer. Zijn lichaam is opgebruikt in dienst van de Kerk. Af en toe deed hij onverwachte dingen, vaak met een lichamelijke inslag: kussen, omhelzen, vermanen. Een jong paar vertelde over zijn 'theologie van het lichaam' waarin Johannes Paulus II aangeeft hoe de héle mens, ziel en lichaam, geroepen is tot de liefde. Dit paste hij niet alleen toe op katholieken, maar op alle mensen. Hij wilde als het ware de hele wereld bekeren. Zijn kus op een koran was geen geloofsafval, maar een gebaar om de harten van de moslims te veroveren. Hoe we het ook appreciëren, zelf beschouw ik Johannes Paulus II als een profetisch man. Iemand die al lang van te voren met het jaar 2000 bezig was en die de Kerk het 3e millenium in wilde leiden. Die wilde dat iedereen (zoals in Polen) katholiek zou worden, maar die ook rekening hield met hele andere stromen. Soms heel pragmatisch. Vanaf zondag 1 mei mogen we zeggen: Johannes Paulus, bid voor ons. Help ons om de tekenen van de tijd te verstaan en te leven in waarheid en liefde.


