In veel Brabantse families is het de gewoonte dat de peettante het kind ten doop houdt. Dat is niet verplicht. Het komt uit een periode waar de moeder er zelf niet bij was, omdat het kind meteen na de geboorte werd gedoopt. En ook omdat de doop een geestelijke geboorte is. De moeder draagt zorg voor de natuurlijke geboorte, de peettante voor de geestelijke geboorte.