Vanwege de dood van Michael Jackson is het iedereen ontgaan, maar de Paus heeft een groene encycliek geschreven!

Tijdens mijn vakantie in Duitsland heb ik de nieuwe encycliek gelezen (Caritas in veritate; Liefde in waarheid). Eerst vond ik hem wat saai, maar gaandeweg realiseerde ik mij wat de Paus aan het doen was: een groene encycliek schrijven! Welke Paus heeft dat eerder gedaan? Natuurlijk, deze encycliek staat niet los van andere (die van Paulus VI bijvoorbeeld), maar de aandacht voor de ecologische en economische crisis is ongekend voor Vaticaanse begrippen.

Voor hen die geen tijd of zin hebben om de encycliek te lezen, twee lijnen vatten alles samen: als je aandacht hebt voor plantjes en diertjes, moet je ook aandacht hebben voor kleine mensjes (ongeborenen en ouden van dagen). Het milieu is niet iets dat buiten de mens staat. De mens zelf maakt deel uit van het milieu. Daarom moeten we er zuinig op zijn. En niet alleen op het leven van de mens, maar ook op zijn geestelijke ontwikkeling.

Ten tweede: als je aandacht hebt voor de economische crisis en de oplossing ervan, moet je ook aandacht hebben het lot van de armen. Als de mensheid zich niet kan verenigen als 'familie', dan is financieel herstel vergeefs. Dit lijkt ook Prof. Bovenberg bij herhaling te zeggen, als hij het heeft over moreel herstel. Goed zijn voor een ander, is de duurzame weg naar geluk.

Wat heb ik nog meer gelezen op vakantie? Best veel. Laat ik eerst een misverstand uit de weg ruimen. Er deed in de parochie een geruchtje de ronde dat ik zwaar overspannen thuis bij mijn ouders zou zitten en helemaal niet aan de Moezel. Dat klopt. Voor de helft. Ik zat niet aan de Moezel maar aan de Rijn. Maar ik heb me lange tijd niet zo goed gevoeld als tijdens deze vakantie. En ook in de periode ervoor!

Nou, de andere boeken dan: De bronnen van de Islam (Trouwjournalisten), Lucifer (Vondel), een biografie over Churchill (door zijn secretaris), een boek over de geschiedenis van Tilburg (Peeters en Schilders) en een oorlogskroniek van het oude Seminarie in Haaren. Saai? Ja, vergeleken met het strandfeest dat onlangs in Hoek van Holland uit de hand liep wel. Met échte kogels! Maar ongestoord kunnen lezen is toch ook een genoegen.

Verder dvd's: Het leven van Beethoven (met Ed Harris), de héle Forsyte saga, Fear and loathing in Las Vegas, Goodbye Lenin, der Untergang, De graaf van Monte Christo met Gerard Dépardieu (beter dan de versie met James Caveziel), een paar Shakespeares en een documentaire over Van Gils, de stichter van het Bossche Seminarie.

Wat deden we nog meer? Zwemmen, koken, eten, zwemmen, koken, eten. En wie zijn 'we'? Het schaakgenie pastoor Groos, zonnepanelenfan pastoor Van der Maazen, ex-zeeman pastoor Uijterwaal et moi. Wie kregen we op bezoek? Katten, een hond en muggen. Wat was het dagelijkse hoogtepunt? Een Latijnse Mis in huis. Wat was de schade? 4 kapotte wijnglazen, een verbrande eierdop, een defecte kookplaat, een gebroken hek op de parkeerplaats en een gescheurde koffiemok. Niet slecht dus, vond de eigenaar. Het enige dat ons ontbrak was een golfkarretje, een golfbrevet en golfclubs. In een omgeving met als enige attractie een golfbaan, was dit wel zuur.

Terug in de parochie, bleek alles in goede staat. Meestal krijg ik een dip na de vakantie. Nu bleef hij weg. Geen vervelende dingen of toestanden. Alleen maar meer mooi weer. Het is nog rustig vanwege de schoolvakantie. Ik heb eindelijk de parochiekroniek bijgewerkt: de hoogte- en dieptepunten in de parochie, die voor het nageslacht de moeite van het herinneren waard zijn. En ik heb tijd voor huisbezoeken. Dat is eigenlijk het belangrijkste werk voor een parochiepriester. In de kerk zijn mensen toch een beetje anders dan normaal. Thuis kun je praten over wat ze echt voelen en meemaken. Of gewoon zeggen wat ze anders moeten doen.

De komende dagen probeer ik nog wat mensen te ronselen voor de Alphacursus. En woensdag de operatie. Mijn sleutelbeenhelften worden alsnog aan elkaar gezet. Had ik het maar meteen laten doen...