Home arrow Weblog Pastoor arrow De gouden veldkei
. Nieuwsarchief . Sitemap . Contact . Login .
larger smaller reset
FotoboekNieuwsbrieven Online vieren
 
De gouden veldkei PDF Afdrukken E-mail

Hoe begin je een weblog? Dat is een lastige vraag. Zeker na een tijd waarin ieder woord verkeerd viel. 

Ik heb willen beginnen bij het verschijnen van Fitna. Eigenlijk vind ik dat een knappe film. Knap door zijn eenvoud. Er worden niet alleen koranverzen gereciteerd en beelden van geweld vertoond. Dat zou niet eerlijk zijn. Er zit iets wezenlijks bij en dat zijn de opzwepende toespraken van politieke en religieuze leiders, waardoor gewone mensen tot moordenaars worden. Afgezien van de foutjes die Wilders er inmiddels uit heeft gehaald, zet de film eenieder - ongeacht zijn religie - aan tot nadenken.

Maar hier wilde ik mijn weblog niet mee beginnen. Waarmee wel? Met de eerste Eerste Communievieringen? Ze zijn goed verlopen. Een feest. Het viel wel op dat enkele grappige ooms en tantes, opa's en oma's al zwaaiend de aandacht trokken van de kinderen, die zojuist het Hoogheilig Lichaam en Bloed des Heren hadden ontvangen. Neen, niet de jeugd is het probleem voor de kerk. Tot mijn troost zag ik aan het einde van de Mis een jongetje het kruisje met Jezus, dat hij gekregen had van de parochie als communiegeschenk, tegen zijn hart drukken. Dat is mooi. Maar hiermee wilde ik mijn weblog ook niet beginnen.

Waarmee wel? Dat is niet moeilijk als op één en dezelfde dag een gouden kei voor je kerk gelegd wordt en vrienden je attent maken op een liedje van Daniël Lohues over een pastoor 'die de klok wul luuden'. Dat is mooi. Of er een verband is? We zien het wel. Ik ga in ieder geval twee kaarsjes opsteken voor de blijmoedige geesten achter dit plan. En dan naar bed. Met nog minder angst om gewoon katholiek te zijn.

 
< Vorige