Een weekend met kleine bijzonderheden. Details vaak, maar met een heel verhaal er achter. Vrijdag at ik met wat vakgenoten en bespraken we onder andere de achtergronden van de economische crisis. Op zaterdag waren de pastoor en ik op bezoek bij een parochiaan, waarbij Franciscus van Sales ter sprake kwam. Zondag begon de dag wat chaotisch doordat niet bij iedereen de zomertijd al was ingegaan. En, echt heel terloops, liet één van de kinderen in de kerk weten: mijn papa is ontslagen.

Wat heeft het allemaal met elkaar te maken?

Weinig dichters hebben méér controverse opgeroepen, hebben meer waardering gekregen en zijn erger verguisd, sinds de jaren 60, dan Huub Oosterhuis.

Dat Oosterhuis, door expliciet afstand te nemen van kernelementen uit het katholieke geloof zichzelf wat minder geloofwaardig maakte als leverancier van liturgische teksten ligt voor de hand.

Maar het verandert niets aan het feit dat hij een poetische verwoording heeft gevonden voor het geloof van vele Nederlandse katholieken. Een tekst van hem die mij altijd aanspreekt is Licht dat ons aanstoot.

Katholicisme in gedichten laat veel gezichten zien. Waar Wies Moens de strijd zelf centraal zet, is de Ballade van den katholiek, van Van Duinkerken van een andere toon. Niet minder strijdbaar, maar sterk gericht op de kernwaarden van ons geloof: Jezus en Zijn joodse moeder, de traditie van eeuwen, de mystiek, en de vrede.

Het gedicht was direct gericht aan Mussert en zijn NSB.